นักสังคมสงเคราะห์ฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ: เคล็ดลับที่ไม่ลับ ถ้าไม่อยากพลาดโอกาส

การสร้างความเข้มแข็งให้แก่องค์กรวิชาชีพ: บทบาทของสมาคมฯสมาคมนักให้คำปรึกษาด้านการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการเปรียบเสมือนบ้านหลังใหญ่ที่อบอุ่นสำหรับผู้ที่ทำงานในแวดวงนี้ ไม่ว่าจะเป็นนักสังคมสงเคราะห์ นักจิตวิทยา นักกายภาพบำบัด หรืออาชีพอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง การได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของสมาคมฯ ทำให้เราได้พบปะ แลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์กับเพื่อนร่วมวิชาชีพ ซึ่งเป็นสิ่งที่มีค่าอย่างยิ่งในการพัฒนาตนเองและยกระดับการบริการที่เรามอบให้แก่ผู้พิการการเข้าร่วมสมาคมฯ ไม่ได้จำกัดอยู่แค่การได้รับประโยชน์ส่วนตัวเท่านั้น แต่ยังเป็นการร่วมกันสร้างความเปลี่ยนแปลงในระดับประเทศอีกด้วย สมาคมฯ มีบทบาทสำคัญในการผลักดันนโยบายและกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการ การให้ความรู้แก่ประชาชนเกี่ยวกับสิทธิของผู้พิการ และการสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับความพิการในสังคม

การพัฒนาศักยภาพบุคลากร: หัวใจสำคัญของสมาคมฯ

สมาคมฯ ตระหนักดีว่าบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถเป็นปัจจัยสำคัญในการให้บริการที่มีคุณภาพ ดังนั้น สมาคมฯ จึงมุ่งเน้นการจัดอบรม สัมมนา และกิจกรรมต่างๆ อย่างต่อเนื่อง เพื่อให้สมาชิกได้เรียนรู้เทคนิคใหม่ๆ แลกเปลี่ยนประสบการณ์ และพัฒนาทักษะที่จำเป็นในการทำงาน* การอบรมเชิงปฏิบัติการ: สมาคมฯ จัดอบรมเชิงปฏิบัติการในหลากหลายหัวข้อ เช่น การประเมินความต้องการของผู้พิการ การวางแผนการฟื้นฟูสมรรถภาพ การให้คำปรึกษาด้านอาชีพ และการใช้เทคโนโลยีเพื่อช่วยเหลือผู้พิการ

* การสัมมนาวิชาการ: สมาคมฯ จัดสัมมนาวิชาการเป็นประจำทุกปี เพื่อให้สมาชิกได้อัพเดทความรู้และแนวโน้มล่าสุดในวงการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการ นอกจากนี้ ยังเป็นเวทีให้สมาชิกได้นำเสนอผลงานวิจัยและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับผู้เชี่ยวชาญจากทั่วประเทศ
* การศึกษาดูงาน: สมาคมฯ จัดกิจกรรมศึกษาดูงานทั้งในและต่างประเทศ เพื่อให้สมาชิกได้เรียนรู้จากประสบการณ์จริงและนำความรู้ที่ได้มาปรับใช้ในการทำงาน

การสร้างเครือข่ายความร่วมมือ: พลังขับเคลื่อนสู่ความสำเร็จ

สมาคมฯ เชื่อว่าการทำงานร่วมกันเป็นกุญแจสำคัญสู่ความสำเร็จ ดังนั้น สมาคมฯ จึงให้ความสำคัญกับการสร้างเครือข่ายความร่วมมือกับหน่วยงานต่างๆ ทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน และองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร* ความร่วมมือกับหน่วยงานภาครัฐ: สมาคมฯ ทำงานร่วมกับกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และหน่วยงานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อพัฒนานโยบายและกฎหมายที่เอื้อต่อการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการ
* ความร่วมมือกับภาคเอกชน: สมาคมฯ ร่วมมือกับบริษัทเอกชนในการจัดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมการจ้างงานผู้พิการ การบริจาคอุปกรณ์ช่วยเหลือ และการสนับสนุนโครงการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการ
* ความร่วมมือกับองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร: สมาคมฯ ร่วมมือกับองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรในการให้ความช่วยเหลือแก่ผู้พิการที่ขาดแคลน การจัดกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพ และการให้ความรู้แก่ประชาชน

แนวทางการให้คำปรึกษาที่มีประสิทธิภาพ: เคล็ดลับจากผู้เชี่ยวชาญ

การให้คำปรึกษาแก่ผู้พิการและครอบครัวเป็นงานที่ท้าทายและต้องใช้ความละเอียดอ่อนเป็นอย่างมาก ผู้ให้คำปรึกษาต้องมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับความพิการประเภทต่างๆ มีทักษะในการสื่อสารที่ดี และมีความสามารถในการสร้างความไว้วางใจกับผู้รับบริการ

การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้รับบริการ: หัวใจของการให้คำปรึกษา

การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้รับบริการเป็นขั้นตอนแรกที่สำคัญที่สุดในการให้คำปรึกษา ผู้ให้คำปรึกษาต้องแสดงความเข้าใจและเห็นอกเห็นใจผู้รับบริการ รับฟังปัญหาและความต้องการของพวกเขาอย่างตั้งใจ และให้ความเคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของผู้รับบริการ1.

การรับฟังอย่างตั้งใจ: ผู้ให้คำปรึกษาต้องให้ความสนใจกับสิ่งที่ผู้รับบริการพูดทั้งด้วยวาจาและท่าทาง พยายามทำความเข้าใจความรู้สึกและความคิดของผู้รับบริการ และหลีกเลี่ยงการตัดสินหรือวิพากษ์วิจารณ์
2.

การแสดงความเห็นอกเห็นใจ: ผู้ให้คำปรึกษาต้องแสดงให้ผู้รับบริการเห็นว่าตนเองเข้าใจความยากลำบากที่พวกเขาเผชิญอยู่ อาจทำได้โดยการพูดให้กำลังใจ การแสดงความห่วงใย หรือการเล่าประสบการณ์ที่คล้ายคลึงกัน
3.

การสร้างความไว้วางใจ: ผู้ให้คำปรึกษาต้องรักษาความลับของผู้รับบริการ ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์และถูกต้อง และปฏิบัติต่อผู้รับบริการอย่างเป็นธรรม

การประเมินความต้องการ: ก้าวแรกสู่การวางแผนการฟื้นฟู

การประเมินความต้องการของผู้รับบริการเป็นขั้นตอนที่สำคัญในการวางแผนการฟื้นฟู ผู้ให้คำปรึกษาต้องรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับประวัติทางการแพทย์ ประวัติการศึกษา ประวัติการทำงาน และสภาพแวดล้อมทางสังคมของผู้รับบริการ จากนั้นจึงทำการประเมินสมรรถภาพทางร่างกาย จิตใจ และสังคมของผู้รับบริการ* การสัมภาษณ์: ผู้ให้คำปรึกษาใช้การสัมภาษณ์เพื่อรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับความต้องการ เป้าหมาย และความคาดหวังของผู้รับบริการ
* การทดสอบ: ผู้ให้คำปรึกษาใช้การทดสอบต่างๆ เพื่อประเมินสมรรถภาพทางร่างกาย จิตใจ และสังคมของผู้รับบริการ
* การสังเกต: ผู้ให้คำปรึกษาสังเกตพฤติกรรมและปฏิสัมพันธ์ของผู้รับบริการในสภาพแวดล้อมต่างๆ

การวางแผนการฟื้นฟู: กำหนดเป้าหมายและวิธีการ

เมื่อได้ข้อมูลจากการประเมินความต้องการแล้ว ผู้ให้คำปรึกษาจะร่วมกับผู้รับบริการในการวางแผนการฟื้นฟู แผนการฟื้นฟูควรกำหนดเป้าหมายที่ชัดเจนและสามารถวัดผลได้ รวมถึงวิธีการที่จะใช้ในการบรรลุเป้าหมายเหล่านั้น

องค์ประกอบของแผนการฟื้นฟู	รายละเอียด
เป้าหมาย	เป้าหมายที่ผู้รับบริการต้องการบรรลุ เช่น การกลับไปทำงาน การเข้าสังคม หรือการพัฒนาทักษะใหม่ๆ
วิธีการ	วิธีการที่จะใช้ในการบรรลุเป้าหมาย เช่น การฝึกอาชีพ การบำบัดทางกายภาพ หรือการให้คำปรึกษา
ระยะเวลา	ระยะเวลาที่คาดว่าจะใช้ในการบรรลุเป้าหมาย
ผู้รับผิดชอบ	ผู้ที่รับผิดชอบในการดำเนินการตามแผน เช่น ผู้รับบริการ ผู้ให้คำปรึกษา หรือสมาชิกในครอบครัว

การใช้เทคโนโลยีเพื่อการฟื้นฟู: นวัตกรรมเพื่อชีวิตที่ดีขึ้น

เทคโนโลยีมีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการ เทคโนโลยีสามารถช่วยให้ผู้พิการสามารถใช้ชีวิตได้อย่างอิสระมากขึ้น เข้าถึงการศึกษาและการทำงานได้ง่ายขึ้น และมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น

อุปกรณ์ช่วยเหลืออัจฉริยะ: เพิ่มความสะดวกสบายในการใช้ชีวิต

อุปกรณ์ช่วยเหลืออัจฉริยะเป็นอุปกรณ์ที่ใช้เทคโนโลยีขั้นสูงเพื่อช่วยเหลือผู้พิการในการทำกิจกรรมต่างๆ ในชีวิตประจำวัน เช่น รถเข็นไฟฟ้าที่ควบคุมด้วยเสียง แขนเทียมที่ควบคุมด้วยความคิด และแอปพลิเคชันที่ช่วยในการสื่อสารสำหรับผู้ที่มีปัญหาทางการพูด* รถเข็นไฟฟ้าที่ควบคุมด้วยเสียง: ช่วยให้ผู้พิการที่ไม่สามารถใช้มือควบคุมรถเข็นได้สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ
* แขนเทียมที่ควบคุมด้วยความคิด: ช่วยให้ผู้พิการที่สูญเสียแขนสามารถทำกิจกรรมต่างๆ ได้เหมือนคนปกติ
* แอปพลิเคชันที่ช่วยในการสื่อสาร: ช่วยให้ผู้ที่มีปัญหาทางการพูดสามารถสื่อสารกับผู้อื่นได้ง่ายขึ้น

เทคโนโลยีเสมือนจริง: ประสบการณ์การเรียนรู้ที่ไม่จำกัด

เทคโนโลยีเสมือนจริง (VR) สามารถนำมาใช้ในการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการได้ VR สามารถจำลองสถานการณ์ต่างๆ ที่ผู้พิการอาจเผชิญในชีวิตจริง เพื่อให้พวกเขาได้ฝึกทักษะที่จำเป็นในการรับมือกับสถานการณ์เหล่านั้น1.

การฝึกทักษะทางสังคม: VR สามารถจำลองสถานการณ์ทางสังคมต่างๆ เช่น การสนทนากับเพื่อน การซื้อของในร้านค้า หรือการเข้าร่วมกิจกรรมทางสังคม เพื่อให้ผู้พิการได้ฝึกทักษะทางสังคมที่จำเป็น
2.

การฝึกทักษะการเคลื่อนไหว: VR สามารถจำลองสภาพแวดล้อมต่างๆ ที่ผู้พิการต้องเคลื่อนไหว เช่น การเดิน การขึ้นบันได หรือการขับรถ เพื่อให้พวกเขาได้ฝึกทักษะการเคลื่อนไหวที่จำเป็น
3.

การบำบัดทางจิตใจ: VR สามารถใช้ในการบำบัดทางจิตใจสำหรับผู้พิการที่ประสบกับความเครียด ความวิตกกังวล หรือภาวะซึมเศร้า

ปัญญาประดิษฐ์ (AI): ผู้ช่วยอัจฉริยะในการวินิจฉัยและวางแผนการรักษา

AI สามารถนำมาใช้ในการวินิจฉัยความพิการและวางแผนการรักษาได้ AI สามารถวิเคราะห์ข้อมูลทางการแพทย์ของผู้ป่วย เช่น ผลการตรวจเลือด ผลการสแกนสมอง และประวัติทางการแพทย์ เพื่อช่วยให้แพทย์สามารถวินิจฉัยความพิการได้อย่างแม่นยำและรวดเร็ว* การวินิจฉัยความพิการ: AI สามารถวิเคราะห์ข้อมูลทางการแพทย์ของผู้ป่วยเพื่อช่วยให้แพทย์สามารถวินิจฉัยความพิการได้อย่างแม่นยำและรวดเร็ว
* การวางแผนการรักษา: AI สามารถวิเคราะห์ข้อมูลทางการแพทย์ของผู้ป่วยเพื่อช่วยให้แพทย์สามารถวางแผนการรักษาที่เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละราย
* การติดตามผลการรักษา: AI สามารถวิเคราะห์ข้อมูลทางการแพทย์ของผู้ป่วยเพื่อติดตามผลการรักษาและปรับเปลี่ยนแผนการรักษาหากจำเป็น

การสนับสนุนจากครอบครัวและชุมชน: สร้างสังคมที่เข้มแข็ง

การสนับสนุนจากครอบครัวและชุมชนเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการ ครอบครัวและชุมชนสามารถให้ความช่วยเหลือทางด้านร่างกาย จิตใจ และสังคมแก่ผู้พิการ ซึ่งจะช่วยให้พวกเขามีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น

บทบาทของครอบครัว: แหล่งพลังใจที่สำคัญที่สุด

ครอบครัวมีบทบาทสำคัญในการให้กำลังใจและสนับสนุนผู้พิการ ครอบครัวสามารถช่วยให้ผู้พิการยอมรับความพิการของตนเอง มีความมั่นใจในตนเอง และมีแรงจูงใจในการฟื้นฟูสมรรถภาพ1.

การให้กำลังใจ: ครอบครัวควรให้กำลังใจและสนับสนุนผู้พิการอย่างสม่ำเสมอ ชื่นชมความสำเร็จของพวกเขา และให้ความช่วยเหลือเมื่อพวกเขาต้องการ
2. การสร้างความมั่นใจ: ครอบครัวควรช่วยให้ผู้พิการมีความมั่นใจในตนเอง โดยการให้พวกเขาทำกิจกรรมต่างๆ ที่พวกเขาสามารถทำได้ และให้โอกาสพวกเขาได้แสดงความสามารถ
3.

การสนับสนุนการฟื้นฟู: ครอบครัวควรสนับสนุนผู้พิการในการเข้าร่วมโปรแกรมการฟื้นฟู และให้ความช่วยเหลือพวกเขาในการปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์และผู้เชี่ยวชาญ

บทบาทของชุมชน: สร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการอยู่ร่วมกัน

ชุมชนมีบทบาทสำคัญในการสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการอยู่ร่วมกันของคนพิการ ชุมชนสามารถสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับความพิการ จัดกิจกรรมส่งเสริมการมีส่วนร่วมของคนพิการ และสนับสนุนการเข้าถึงบริการต่างๆ สำหรับคนพิการ* การสร้างความตระหนักรู้: ชุมชนควรจัดกิจกรรมต่างๆ เพื่อสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับความพิการ และส่งเสริมความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับคนพิการ
* การส่งเสริมการมีส่วนร่วม: ชุมชนควรจัดกิจกรรมต่างๆ เพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมของคนพิการในกิจกรรมทางสังคม เศรษฐกิจ และการเมือง
* การสนับสนุนการเข้าถึงบริการ: ชุมชนควรสนับสนุนการเข้าถึงบริการต่างๆ สำหรับคนพิการ เช่น การขนส่ง การศึกษา การจ้างงาน และการดูแลสุขภาพ

การสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับสิทธิของผู้พิการ: ก้าวสู่สังคมที่เท่าเทียม

การสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับสิทธิของผู้พิการเป็นสิ่งสำคัญในการสร้างสังคมที่เท่าเทียม ผู้พิการมีสิทธิที่จะได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกับบุคคลทั่วไป และมีสิทธิที่จะเข้าถึงบริการต่างๆ ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต

กฎหมายและนโยบายที่เกี่ยวข้อง: ปกป้องสิทธิของผู้พิการ

ประเทศไทยมีกฎหมายและนโยบายหลายฉบับที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองสิทธิของผู้พิการ กฎหมายเหล่านี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ผู้พิการได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกับบุคคลทั่วไป และมีสิทธิที่จะเข้าถึงบริการต่างๆ ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต* พระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ.

2550: กฎหมายฉบับนี้มีบทบัญญัติเกี่ยวกับการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการในด้านต่างๆ เช่น การศึกษา การจ้างงาน การเข้าถึงบริการสาธารณะ และการฟื้นฟูสมรรถภาพ
* อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิคนพิการ: ประเทศไทยได้ให้สัตยาบันอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิคนพิการ ซึ่งเป็นสนธิสัญญาระหว่างประเทศที่กำหนดมาตรฐานขั้นต่ำในการคุ้มครองสิทธิของคนพิการ
* นโยบายและแผนพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งชาติ: รัฐบาลไทยได้จัดทำนโยบายและแผนพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งชาติ เพื่อเป็นกรอบแนวทางในการดำเนินงานด้านคนพิการ

การรณรงค์และให้ความรู้: เปลี่ยนทัศนคติของสังคม

การรณรงค์และให้ความรู้เป็นสิ่งสำคัญในการเปลี่ยนทัศนคติของสังคมที่มีต่อคนพิการ การรณรงค์และให้ความรู้สามารถช่วยลดอคติและความเข้าใจผิดเกี่ยวกับคนพิการ และส่งเสริมความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับสิทธิและความต้องการของคนพิการ1.

การจัดกิจกรรมรณรงค์: การจัดกิจกรรมรณรงค์ต่างๆ เช่น การเดินรณรงค์ การจัดนิทรรศการ และการเผยแพร่สื่อประชาสัมพันธ์ สามารถช่วยสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับสิทธิของผู้พิการ
2.

การให้ความรู้แก่ประชาชน: การให้ความรู้แก่ประชาชนเกี่ยวกับความพิการ สิทธิของผู้พิการ และวิธีการปฏิบัติต่อคนพิการอย่างเหมาะสม สามารถช่วยลดอคติและความเข้าใจผิดเกี่ยวกับคนพิการ
3.

การส่งเสริมการมีส่วนร่วมของคนพิการ: การส่งเสริมการมีส่วนร่วมของคนพิการในกิจกรรมต่างๆ ในสังคม สามารถช่วยให้ประชาชนได้เห็นถึงศักยภาพและความสามารถของคนพิการการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการเป็นกระบวนการที่ซับซ้อนและต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน สมาคมนักให้คำปรึกษาด้านการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการมีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนและพัฒนาบุคลากรที่ทำงานในสาขานี้ การนำเทคโนโลยีและนวัตกรรมใหม่ๆ เข้ามาใช้ การสนับสนุนจากครอบครัวและชุมชน และการสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับสิทธิของผู้พิการ ล้วนเป็นปัจจัยสำคัญที่จะช่วยให้ผู้พิการมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นและสามารถมีส่วนร่วมในสังคมได้อย่างเต็มที่สมาคมนักให้คำปรึกษาด้านการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการยังคงมุ่งมั่นที่จะเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้พิการในประเทศไทย การสนับสนุนและการร่วมมือจากทุกภาคส่วนเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้สังคมไทยเป็นสังคมที่เปิดกว้างและเท่าเทียมสำหรับทุกคน เราหวังว่าบทความนี้จะเป็นประโยชน์และเป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้ที่ทำงานด้านการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการ รวมถึงผู้ที่สนใจในการสร้างสังคมที่ดียิ่งขึ้น

บทสรุป

1. สิทธิประโยชน์สำหรับผู้พิการ: ตรวจสอบสิทธิประโยชน์ต่างๆ ที่ผู้พิการสามารถเข้าถึงได้ เช่น สิทธิทางการแพทย์ สิทธิทางการศึกษา และสิทธิในการจ้างงาน

2. องค์กรที่ให้การสนับสนุน: ค้นหาองค์กรต่างๆ ที่ให้การสนับสนุนผู้พิการและครอบครัว ทั้งภาครัฐและภาคเอกชน

3. เทคโนโลยีเพื่อผู้พิการ: เรียนรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีต่างๆ ที่ช่วยอำนวยความสะดวกและเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้พิการ

4. การดูแลสุขภาพจิต: ให้ความสำคัญกับการดูแลสุขภาพจิตของผู้พิการและครอบครัว เพื่อให้พวกเขาสามารถรับมือกับความท้าทายต่างๆ ได้

5. การสร้างความเข้าใจ: ร่วมกันสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับความพิการในสังคม เพื่อลดอคติและการเลือกปฏิบัติ

สรุปประเด็นสำคัญ

– สมาคมฯ มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาศักยภาพบุคลากรและการสร้างเครือข่ายความร่วมมือ

– การให้คำปรึกษาที่มีประสิทธิภาพต้องเริ่มต้นจากการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้รับบริการ

– เทคโนโลยีมีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการและเพิ่มคุณภาพชีวิต

– การสนับสนุนจากครอบครัวและชุมชนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการ

– การสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับสิทธิของผู้พิการเป็นก้าวสำคัญสู่สังคมที่เท่าเทียม